Τζίνα Αλιμόνου- Βαρδινογιάννη «Δεν ήρθαμε στη ζωή για να μεγαλώσουμε μόνοι μας»

Η Τζίνα Αλιμόνου Βαρδινογιάννη μίλησε στην εκπομπή «LifeStyle» για την απουσία της από το χώρο της υποκριτικής τον τελευταίο ενάμιση χρόνο, τις αξίες που θα ήθελε να μεταδώσει και στην κόρη της, Αντριάνα, αλλά και τους ανθρώπους που την πλησιάζουν θέλοντας να κερδίσουν κάτι από εκείνη.



Επέστρεψε στο θεατρικό σανίδι φέτος πρωταγωνιστώντας στην παράσταση «Σουίτα στο Πλάζα» δίπλα στον Αντώνη Καφετζόπουλο και τη Μίρκα Παπακωνσταντίνου: «Ήθελα να αποστασιοποιηθώ, γιατί εφόσον μπορούσα να ανταπεξέλθω και στο οικονομικό επίπεδο, ήθελα να μείνω στο σπίτι με την κόρη μου, να ασχοληθώ μαζί της και χαίρομαι που το έκανα. Η γιαγιά με βοηθάει πάρα πολύ. Γενικά οι βορειοευρωπαϊκές οικογένειες που είναι τόσο φιλελεύθερες δεν μου αρέσουν. Ωραίο είναι να υπάρχει αλυσίδα, γιατί εμείς είμαστε οι ρίζες μας, οπότε καλό είναι αυτές να τις γνωρίζουμε και καλό είναι μεγαλώνοντας όταν το παιδί γίνεται πιο αυτόνομο, να ανακαλύψει με το δικό του τρόπο τον κόσμο».




Ποια από τις αξίες που της μετέδωσε η μητέρα της θέλει να περάσει τώρα η Τζίνα στην Αντριάνα;

«Ευθύτητα. Να λέει αυτό που σκέφτεται χωρίς να έχει δεύτερες σκέψεις. Να πιστεύει και να νιώθει ότι η αγάπη είναι ένα σημαντικό πράγμα. Δεν ήρθαμε να μεγαλώσουμε μόνοι μας αλλά να είμαστε χρήσιμοι στους άλλους και να παίρνουμε από τους άλλους. Θέλω να είναι ένας άνθρωπος συναισθηματικά εξελιγμένος, να μπορεί να δημιουργήσει ωραίες σχέσεις στη ζωή του».



Την προσεγγίζουν άνθρωποι που αποσκοπούν στο να κερδίσουν κάτι από εκείνη;

«Παίρνω και γράμματα από άγνωστους ανθρώπους αλλά εντάξει, δεν μπορείς να σώσεις όλο τον κόσμο».



Για την οικονομική κρίση και τη δύσκολη περίοδο που περνάει η Ελλάδα: «Νιώθω ότι είμαστε ένας τρομερός λαός και λόγω καταστάσεων που κάποιοι τις χειρίζονται λάθος αδικούμαστε, έχουμε πιάσει πάτο και δεν μας αξίζει αυτό. Δεν βλέπω φως, παρόλο που είμαι ένας αισιόδοξος άνθρωπος. Πιστεύω ότι δεν μπορεί να αλλάξει η κατάσταση κόβοντας από τα έξοδά μας. Πρέπει να γίνουμε παραγωγικοί, να υπάρξει βιομηχανία, να αναπτυχθεί ο τουρισμός, αλλά τίποτα από αυτά δεν γίνεται. Επίσης, βλέπω και μια ατιμωρησία. Δηλαδή, οι φυλακές έχουν πήξει, δεν μπαίνει κανείς στη φυλακή όταν έχει κάνει ένα οικονομικό έγκλημα. Το δικαστήριο είναι τόσα χρόνια μετά, που όλοι πλέον παρατυπούν».