Σμαράγδα Καρύδη Όσα της εξομολογήθηκε η Μάρθα Καραγιάννη

Αισθανθήκατε ποτέ µεγάλη σταρ, όπως σας χαρακτηρίζουν, στη χρυσή εποχή του ελληνικού κινηµατογράφου;

Δεν είμαι σταρ, είμαι ηθοποιός. Κάποτε πέρασα κι εγώ από το στάδιο του λαμπερού πλάσματος, αλλά δεν το κράτησα. Δεν είμαι αυτό, δεν αγωνίστηκα ποτέ για να γίνω σταρ. Το σταριλίκι ήρθε από τον κινηματογράφο, επειδή ο ίδιος ο κινηματογράφος εκπέμπει σταριλίκι, όχι εγώ. Πολλοί συνάδελφοί μου αυτά τα δύο τα μπερδεύουν. Δεν μπορώ να έχω παράπονο από την καριέρα μου: ό,τι έδωσα, πήρα. Αν και μου άρεσαν πολύ και το σινεμά και το θέατρο, δεν ήμουν δοσμένη στην καριέρα μου. Πρωταγωνίστρια ήταν πάντα η ζωή μου.



Υπήρξε κάποια στιγμή που νιώσατε τη δημοσιότητα δυσβάσταχτη;
Ποτέ δεν τρελάθηκα με τη δημοσιότητα, διότι με ισορροπούσε η ζωή μου. Δεν ήμουν η ηθοποιός που θα μελετούσε το επόμενό της βήμα, που θα διάβαζε ρόλους ατελείωτες ώρες για να δει τι θα κάνει στο μετέπειτα θεατρικό, στην επόμενη ταινία της. Εγώ έζησα. Όπως γουστάριζα. Στα επαγγελματικά μου ήμουν «ό,τι κάτσει», αλλά δε μετανιώνω καθόλου. Ίσα ίσα, που είμαι πολύ ευχαριστημένη. Δε με αφορά να με θαυμάζουν.



Σας φοβίζει ο χρόνος που περνάει;

Δεν ξυπνάς μεγάλος. Τα γεράματα έρχονται μέσα από διαδικασίες και, τελικά, δεν τα καταλαβαίνεις. Είναι όμορφα. Υπάρχουν γυναίκες που δεν εννοούν να καταλάβουν ότι πατάνε τα εβδομήντα, με αποτέλεσμα να ντύνονται έξαλλα, να κάνουν διάφορες αστειότητες. Όμως δεν είναι δυνατόν να πλησιάζω τα εβδομήντα και να θεωρώ ότι είμαι τριάντα! Είναι παράλογο και γελοίο.