Παρασκευή 17 Δεκεμβρίου 2010

Χρυσούλα Διαβάτη «Λυπάμαι τα παιδιά που μπαίνουν μέσα σε μία σχολή θεάτρου και όταν βγαίνουν γίνονται δυστυχισμένα»

Καλεσμένη στην εκπομπή «Πρωινό Mou» ήταν η Χρυσούλα Διαβάτη, η οποία μίλησε για το θέατρο, τους ηθοποιούς και τη σημερινή κατάσταση σ' αυτόν το χώρο.



Πώς γίνεται μία επιτυχία: «Για να γίνει κάτι που θα μείνει και να αρέσει, πρέπει όλοι οι συντελεστές να είναι καλοί και μαζεμένοι. Σε όλα όσα έμειναν ήταν μαζεμένη η αφρόκρεμα».



Γιατί σταμάτησε το θέατρο: «Είχα πει πιο παλιά ότι δεν θέλω να ξανακάνω θέατρο και σταμάτησα για 8 χρόνια. Το είχα πει γιατί μέσα μου έχω κάποια πράγματα και κάποιες αξίες. Όταν με ενοχλεί κάτι και δεν αισθάνομαι έρωτα και ευτυχία, σταματάω. Ήταν πολλά πράγματα, αλλάξανε κάποια ήθη, κάποιοι τρόποι. Και στο θέατρο αλλά και στο κοινό. Δεν υπήρχε αυτή η αγάπη, δεν την ένιωθα».



Για την παιδεία των ηθοποιών: «Εμείς από παλιά φωνάζαμε πως πρέπει να γίνει μία Ακαδημία Θεάτρου πανεπιστημιακή. Να μπαίνουν λίγοι άνθρωποι μέσα και να βγαίνουν λίγοι. Όχι αυτό το πράγμα που συμβαίνει τώρα — "παν μέτρον άριστον" όπως έλεγαν και οι πρόγονοί μας. Όλα γίνονται ένας αχταρμάς. Ακόμα και ο κόσμος έχει μπερδευτεί. Λυπάμαι αυτά τα παιδιά που μπαίνουν μέσα σε μία σχολή, τα βαυκαλίζουν, τους παίρνουν τα λεφτά και τους γεμίζουν τα μυαλά και όταν βγαίνουν από τη σχολή γίνονται δυστυχισμένοι άνθρωποι».



Για την πληθώρα θεάτρων: «Τα θέατρα θα έπρεπε να λειτουργούν επιλεκτικά. Έχει καταργηθεί η άδεια και δεν μπορώ να καταλάβω το γιατί. Εγώ γιατί δεν μπορώ να πάω να γίνω γιατρός και εκείνος μπορεί να γίνει ηθοποιός. Το θέατρο είναι ζωντανό πράγμα. Δεν είναι εύκολο πράγμα η δουλειά του ηθοποιού».



Για το πώς παίζει στο θέατρο ένας αληθινός ηθοποιός: «Στο θέατρο όταν είσαι δοσμένος συμβαίνει κάτι μαγικό. Βγαίνεις μέσα από το σώμα σου. Μπορεί να σου συμβαίνουν τα χειρότερα και να παίξεις. Γιʼ αυτό λέγανε παλαιότερα ότι ο ηθοποιός μόνο πεθαμένος δεν πάει στην παράσταση».

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου