Γιώργος Χωραφάς Δίνει τον ορισμό του πραγματικού ταλέντου

Στην καινούργια του ταινία, Υπογραφή, ο Γιώργος Χωραφάς γίνεται ζωγράφος. Και έτσι βρίσκει αφορμή να κλείσει παλιούς λογαριασμούς.


Θα μπορούσε, λοιπόν, ο Χωραφάς να έχει επιλέξει μια καριέρα ζωγράφου αντί γιʼ αυτήν του ηθοποιού; Τότε, στα χρόνια της επαναστατημένης νιότης, ο Γιώργος ήταν σίγουρος για δύο πράγματα: α) Δεν ήθελε με κανέναν τρόπο να ακολουθήσει τη μοίρα των Χωραφάδων, δηλαδή την κλασική μουσική, επʼ ουδενί δεν ήθελε να διαδεχτεί τον πατέρα του, Δημήτρη, στο πόντιουμ του μαέστρου, β) Ένιωθε ότι για εκείνον η τέχνη, σε κάποια μορφή της, ήταν μονόδρομος για το μέλλον του. «Είχα ταλέντο στη ζωγραφική; Δεν είχα; Αυτό είναι το θέμα, το τι τελικά είναι ταλέντο: Όλοι έχουμε κλίσεις και ικανότητες, αλλά αυτό που κάνεις και δεν μπορείς να το αφήσεις, αλλά που κι εκείνο δεν σε αφήνει, αυτό είναι το πραγματικό ταλέντο. Κάτι σε σπρώχνει συνέχεια και γίνεσαι καλύτερος, όλο και καλύτερος. Ξεπερνάς τα πρώτα όρια, τα πρώτα κλισέ, προχωράς στην τέχνη σου. Άρα μπορείς να πεις ότι εγώ εγκατέλειψα τη ζωγραφική επειδή δεν είχα το απαραίτητο ταλέντο. Ποιος ξέρει, όμως; Ίσως όταν ηρεμήσω από τις επαγγελματικές υποχρεώσεις να ζωγραφίσω ξανά ή να πειραματιστώ με τη γλυπτική, σαν χόμπι, βέβαια».