Πέτρος Φιλιππίδης «Έχω ντραπεί για μερικούς συναδέλφους μου»

Παθιασμένος, υπερκινητικός, όλο ενέργεια, με δυνατά γέλια, αστεία, σοβαρή άποψη, εξηγεί γιατί χάθηκε με τους κριτικούς στη μετάφραση, γιατί αυτοπροτάθηκε για το ρόλο του 19χρονου Χάρολντ, γιατί ονειρεύεται να παίξει Κρέοντα, γιατί παθαίνει ατυχήματα και καταρρέει στη σκηνή, γιατί δεν φοβάται το θάνατο και γιατί ντρέπεται για συναδέλφους του. Και για κάθε του «γιατί» έχει έτοιμο και ένα «διότι».
Είσαι πολύ συχνά «προκλητικός». Και η άποψή σου για τους τηλεκριτικούς σχολιάστηκε πολύ...
Λοιπόν, στην εκπομπή του Γιώργου Λιάγκα και της Φαίης Σκορδά μίλησα ακριβώς για την κριτική, λέγοντας πως είναι συγκλονιστικό το ότι οι κριτικοί δεν αντέχουν την κριτική. Αυτό που είπα επίσης είναι πως μεγάλο κομμάτι της τηλεόρασης δεν είναι για κριτική, γιατί από τη φύση του έχει μια ελαφράδα. Άρα τι να κρίνεις με επιχειρηματολογία και ρήσεις φιλοσόφων; Για παράδειγμα, παρακολουθώ κατά καιρούς τα μεσημεριανά. Είναι εκπομπές χρηστικές συχνά, ψυχαγωγικές, ενημερωτικές σε συγκεκριμένη θεματολογία, ευχάριστες και ως εκεί. Το να τα κρίνεις είναι τουλάχιστον αφελές. Με κατηγόρησαν πως δεν ονοματίζω τους κριτικούς στους οποίους αναφέρομαι. Μα δεν λέω ονόματα από ευγένεια. Μόνο όταν λέω το καλό για τον άλλο θα πω όνομα. Δεν φοβάμαι, απλούστατα δεν μου αρέσει να προσβάλλω. Παρ’ όλα αυτά, εξηγώ πως υπάρχουν δημοσιογράφοι και κριτικοί που τους σέβομαι και τους εκτιμώ, που υπηρετούν με την αφοσίωσή τους και τη γνώση τους το θέατρο, όπως ο Σαρηγιάννης, η Μυρτώ η Λοβέρδου, ο Μπουζιώτης ή στον τομέα της τηλεόρασης η Αφροδίτη Γραμμέλη. Αυτά είπα, λοιπόν. Δεν έχω τίποτα εναντίον των κριτικών.
Υπάρχουν όρια και στην κριτική;
Γενικά, υπάρχει μια ασυδοσία σε σχέση με τα όρια, παρότι η συζήτηση περιορίζεται δυστυχώς μόνο στα όρια της σάτιρας. Για όλα όμως υπάρχουν όρια και, παρότι είμαι βαθιά αναρχικός άνθρωπος, πιστεύω πως χωρίς αυτά θα σκοτωνόμασταν για ψύλλου πήδημα μες στη μέση του δρόμου. Όμως τα όρια τα βάζουμε μόνοι μας.
Έχεις ντραπεί ποτέ για λογαριασμό συναδέλφων σου;
Οχ, τώρα!... Ναι! Έχω! Με διαφορετικούς τρόπους. Έχω ντραπεί για μερικούς, γι’ αυτά που λένε και για κάποιους άλλους που τους βλέπω ειλικρινείς και με διάθεση, κι ωστόσο να μην πετυχαίνουν πάνω στη σκηνή. Δεν έχω ντραπεί πάντως μ’ αυτούς που έχουν θράσος ή προκαλούν.