Τρίτη 22 Φεβρουαρίου 2011

Μιχάλης Χατζηγιάννης Ποιος άνθρωπος τον βοήθησε;

Ο Μιχάλης Χατζηγιάννης μίλησε στον Θέμο Αναστασιάδη και τον Βαγγέλη Περρή στην εκπομπή «Όλα 11» για την καριέρα του και την πορεία που ακολούθησε αυτά το δέκα χρόνια δισκογραφίας.


Ο 31χρονος τραγουδιστής μίλησε για τις πρώτες του επιτυχίες και εμφανίσεις στην Αθήνα: «Όταν έβγαινα στο "Taboo" να τραγουδήσω το "Άγγιγμα Ψυχής" δεν μπορούσαν να συνδυάσουν τη φωνή με το 18χρονο παιδί που έβλεπαν μπροστά τους. Το τραγούδι είχε πάει πολύ καλά χάρη και στο σίριαλ και την τεράστια επιτυχία του. Μετά δεν συνέχισα δισκογραφικά με τον Χατζηνάσιο — είχα δικό μου υλικό και βρήκα τους κατάλληλους συνεργάτες, και ξεκίνησα. Ο πρώτος μου διευθυντής δισκογραφικά ήταν ο Γιώργος Λεβέντης. Είχε έρθει πριν ακόμα κυκλοφορήσει το τραγούδι της Eurovision και με είχε βρει στην Κύπρο. Είναι ένας πολύ άξιος εκπρόσωπος της Ελλάδας δισκογραφικά παγκοσμίως», ενώ για το ότι πάντα ο ίδιος γράφει τη μουσική στα τραγούδια που τραγουδάει δηλώνει: «Μου βγαίνει αυθόρμητα. Μου έβγαινε η μελωδία και την έδινα στους στιχουργούς και έγραφαν αυτοί μετά».

Ο Μιχάλης Χατζηγιάννης παραδέχτηκε ότι ο Γιώργος Χατζηνάσιος ήταν ο πιο σημαντικός άνθρωπος στην καριέρα του: «Με πήρε παιδί και μου έδωσε πολλές συμβουλές που κάθε άνθρωπος, κάθε καλλιτέχνης πρέπει να τις ακούει στο ξεκίνημά του. Μιλάμε για έναν εκπληκτικό μουσικό. Μετά είναι Γιώργος Νταλάρας, ο οποίος ήταν και ένα πρότυπο. Αργότερα συνεργαστήκαμε μαζί στο Μέγαρο και ήμουν σαν ένα παιδί που εκπληρώνει το παιδικό του όνειρο».

Επίσης, αποκάλυψε πως όλα αυτά τα χρόνια ήταν πολύ αφοσιωμένος με τη μουσική θέλοντας να πετύχει: «Το “Μόνο στο Όνειρα” ήταν το πρώτο τραγούδι που ακούστηκε πολύ και έγινε μεγάλη επιτυχία — και μετά έτσι απλά άρχισαν τα τραγούδια να γίνονται επιτυχίες. Δούλευα πολύ, ήμουν πολύ δοσμένος και πολύ αφοσιωμένος. Και αυτό φαίνεται, όλα αυτά έχουν κάποιο αποτέλεσμα. Όσο ανεβαίνει το ένα, ανεβαίνουν και οι ανασφάλειες για το μέλλον», ενώ όπως αποκάλυψε καλύτερα γράφει όταν είναι άσχημα ψυχολογικά: «Η μουσική γεννιέται μέσα στις μαύρες σου και στις θλίψεις. Δεν γράφεις τραγούδια στις χαρές. Το πιο μαύρο μου τραγούδι είναι ο "Βυθός"».

Τέλος, μίλησε για τις φιλίες από τον καλλιτεχνικό χώρο αλλά και για την Ελλάδα που γνώρισε όταν ήρθε από την Κύπρο: «Φιλίες δύσκολα, δεν κρατάνε πολύ, δεν υπάρχει χρόνος αλλά και διάθεση» ενώ για την Ελλάδα είπε: «Καθόλου δεν απογοητεύτηκα από την Ελλάδα που γνώρισα. Απόλαυσα την Ελλάδα, μεγάλωσα σε άλλες συνθήκες, σε άλλες καταστάσεις στην Κύπρο. Τη γνώρισα και μ' άρεσε, γιατί ήταν για μένα κάτι μεγάλο. Και χάρη στις συναυλίες γνώρισα την κάθε πτυχή της Ελλάδας».

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου