Μιχάλης Χατζηγιάννης Τα άγνωστα παιδικά του χρόνια στην Κύπρο

Ο Μιχάλης Χατζηγιάννης μίλησε στον Θέμο Αναστασιάδη για τα παιδικά του χρόνια στην Κύπρο και την πρώτη του επαφή με το τραγούδι.


Ο Μιχάλης αναφέρθηκε στα πρώτα χρόνια της ζωής του που ήταν δύσκολα αφού οι γονείς του παντρεύτηκαν λίγο πριν από την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο: «Ζήσαμε όλες τις συνέπειες και το αντίκτυπο του πολέμου. Ο πατέρας μου πολέμησε. Είχε χαθεί με τη μητέρα μου για κάποιο χρονικό διάστημα, κάποιους μήνες ενώ είχαν παντρευτεί μία εβδομάδα πριν από την εισβολή. Υπήρχε ασάφεια για την τύχη πολλών ανθρώπων τότε. Μερικοί κρύβονταν. Άλλοι ποτέ δεν γύρισαν».

Μίλησε για τις παιδικές του αναμνήσεις στην Κύπρο: «Θυμάμαι στην Κύπρο να κάνουμε εκδηλώσεις αντικατοχικού χαρακτήρα. Συναυλίες στην πράσινη γραμμή. Έχω μία αδερφή μεγαλύτερη κατά τρία χρόνια, η οποία τα έζησε όλα αυτά πιο γλαφυρά. Η "Ωδή στον Γεώργιο Καραΐσκάκη" ήταν το πρώτο τραγούδι που τραγούδησα σε τέτοιου είδους εκδήλωση. Οι περιουσίες των δικών μου είναι σε χέρια ξένων. Γενικά ζήσαμε δύσκολες καταστάσεις. Θυμάμαι όταν άνοιξαν τα σύνορα και επισκεφθήκαμε το σπίτι όπου μέναμε παλιά, υπήρχαν τα πάντα κρεμασμένα, όπως τα είχαν αφήσει οι γονείς μου. Η μητέρα μου έμεινε άλαλη για πολλή ώρα. Βγήκε από το σπίτι χωρίς να πει τίποτα και δεν γύρισε ποτέ. Ήταν συγκλονιστικό».

Ο Μιχάλης Χατζηγιάννης μίλησε και για το ξεκίνημά του ως μουσικός: «Με βασάνιζε από μικρό η μουσική. Ήταν ο μόνος τρόπος να εκφράσω αυτά που αισθανόμουν. Στην ηλικία των 12 με έγραψε η μητέρα μου σε ωδείο και έμαθα κιθάρα και πιάνο όταν κατάλαβε την κλίση μου. Είχα τη συναίνεση και την παραίνεση των γονιών μου. Όταν τους είπα θέλω να γίνω τραγουδιστής, δεν με απέτρεψαν και ούτε μου έφεραν αντιρρήσεις. Ήταν μία μανία και μία εμμονή πρωτοφανής. Ως απόλυτο πρότυπο και ήρωα της παιδικής μου ηλικίας είχα τον Γιώργο Νταλάρα. Έμαθα πάρα πολλά, πήρα πολλά, και άθελά του με έβαλε σε ένα δρόμο. Με λέγανε και "Νταλάρα της Κύπρου" κάποια στιγμή, γιατί τραγούδαγα μόνο τραγούδια του».

Τέλος, μίλησε και για τη Eurovision όπου είχε λάβει μέρος σε ηλικία 18 χρονών εκπροσωπώντας την Κύπρο και τη συνεργασία του με τον Γιώργο Χατζηνάσιο: «Πριν πάω στο διαγωνισμό είχα βγάλει δύο δίσκους και είχα γίνει γνωστός στην Κύπρο. Είναι μία κλειστή κοινωνία και γίνεσαι εύκολα γνωστός. Ήταν μία αξιοπρεπέστατη παρουσία, με ένα τραγούδι που δεν θύμιζε ποπ. Μέσα από τη Eurovision γνωρίστηκα με τον Γιώργο Χατζηνάσιο, ο οποίος με πήρε τηλέφωνο και μου είπε μόλις τελειώσω το στρατιωτικό να τον πάρω τηλέφωνο. Μου λέει "θα έρθεις αύριο". Του λέω "απολύομαι μεθαύριο". Μόλις προσγειώθηκα πήγα κατευθείαν στο στούντιο. Σε μία Αθήνα άγνωστη για μένα τότε. Είχα έρθει μόνο στην πενταήμερη. Για εμάς η Αθήνα ήταν όνειρο ζωής, από τη μικρή κοινωνία της Κύπρου και πόσο μάλλον της Λευκωσίας. Όταν είχα δει τη Βασιλίσσης Σοφίας είπα από μέσα ''ποιο Μανχάταν''!».