Τι βγαίνει αν προσθέσεις ένα όμορφο/σέξι icon, ένα πνεύμα μαχητικό και ετοιμόλογο, μια εξελισσόμενη ηθοποιό και ένα κορίτσι –μετρημένο στις κουβέντες του– που δεν μασάει τα λόγια του; Μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη.
Ο Χρήστος Λούλης είπε ότι δεν θεωρεί συνάδελφό του τη Ζέτα Μακρυπούλια. Πώς κρίνεις τέτοιου είδους δηλώσεις;
Με ρωτάς για έναν άνθρωπο για τον οποίο η ιστορία έχει δείξει ότι αρέσκεται να συγκρίνει τον εαυτό του με άλλους για να νιώθει ο ίδιος καλύτερα. Και δεν το λέω εγώ αυτό – υπάρχουν οι συνεντεύξεις του για να το αποδείξουν, όπως, π.χ., η υπερφίαλη δήλωσή του για την ελαφρά αύξηση των χειροκροτημάτων στην παράσταση με τη Λυδία Κονιόρδου, στην Επίδαυρο. Ο κάθε άνθρωπος κρίνει τους άλλους από το ύψος του. Το μόνο που έχω να του πω είναι: «Συγχαρητήρια, κέρδισες, είσαι ο καλύτερος ηθοποιός του κόσμου». Όσο για τη Ζέτα, δεν χρειάζεται υπεράσπιση από κανέναν. Την απάντηση για το τι αξίζει ο καθένας μας τη δίνει το κοινό μας και οι συνάδελφοί μας. Και για τη Ζέτα μόνο καλά λόγια λένε. Αν εξαιρέσεις τον Λούλη, κανείς δεν έχει να προσάψει τίποτα στη Ζέτα. Είναι εξαιρετική συνάδελφος.
Μπορούμε να μιλάμε σήμερα για σταρ και διασημότητες στην Ελλάδα;
Γιατί όχι; Μια μικρή κοινωνία είμαστε κι εμείς. Και σε μια οικογένεια υπάρχουν σταρ. Σταρ είναι όσοι ξέρουμε με τα μικρά τους ονόματα. Όταν πω «Άννα» και «Σάκης», όλοι θα καταλάβουν ποιους εννοώ. Π.χ., στο θέατρο κάποιες μέρες το κοινό χειροκροτεί κάθε ηθοποιό και κάποιες μέρες όχι. Ε, τον Τσαλταμπάση τον χειροκροτεί πάντα. Για μένα ο Τσαλταμπάσης είναι σταρ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου